رنگارنگ

نسخه دانلود

freeramsar — Sun, 08 Nov 2009 08:49:18 GMT

سلام دوستان

سیاست داخلی ولی فقیه تحت عنوان مقاله ای است که یشنهاد می کنم حتما آنرا مطالعه کنید

سبز باشید و پاینده

پاسخ یکی از خوانندگان موج سبز آزادی به علیرضا قزوه

freeramsar — Thu, 05 Nov 2009 07:16:18 GMT

داشتم سایت موج سبز را ورق میزدم ؛ نقدی دیدم راجع به آقای علیرضا قزوه . تعجب کردم که آیا درست خوانده ام ؟ شاید از قزوه ای دیگر صحبت به میان آمده اما دیدم که این همان علیرضا قزوه شاعر زمان دفاع مقدس است. افسرده شدم که چگونه محرمان انقلاب دگرگون گشته اند و حاکمیت " انوری پرور " چگونه شخصیت انسانها را مسخ می کند و آنها را به مرور زمان از شخصیت و وجدان تهی می سازد. به حافظه ام رجوع کردم و شعری از علیرضا قزوه مربوط به تاریخ 9/8/67 یعنی 21 سال پیش و در زمان حیات امام را به یاد آوردم . بخش هائی از آن را که نقل رنجهای جنبش سبز است می آورم تا سایرین نیز در افسردگی من به حال فعلی علیرضا قزوه و امثال او شریک شوند:

امروز می خواهم شاعری باشم
با شمشیر وجدان در دست
و واژه هایم را به مواخذه بگیرم
تا با من همدردی کنند
امسال سال قحطی عاطفه بود
سالی که آخرین بازمانده های "انوری"
دیوانشان را چاپ کردند
در موزه های هنری
با تک ماده دیپلم افتخاری قبول شدند
پدرم می گفت:
خدا و پیغمبری هم در کار است
من بعضی وقت ها در خیابان
دنبال یک سرسوزن غیرت میگردم
راستی چرا خانه هیچ کله گنده ای در خیابان " شهید رجائی " نیست ؟
آقایان ! اشتباه به عرض رسانده اند
عقل مردم توی کله اشان است
بگذار اندیشه های شاعری دق مرگ شود
بگذار چانه شاعری درد بگیرد
قانون ماست مالی شود
مادر سه شهید دق کند
امام خون دل بخورد
خدایا ! به ما اسلام ناب آمریکائی عطا کن تا از هرگونه اتهام مبرا باشیم !!

جناب آقای قزوه ! به شما مژده دهم که ظاهراً این دعای طعنه آمیز سال 67 شما در حق خودتان مستجاب شده است . راستی آیا مادر هیچ یک از کسانیکه بدست کودتاگران زندانی و شکنجه میشود شهید داده نیست ؟ آیا نمی دانید که برخی از زندانیان سیاسی فرزند شهید هستند ؟ پس شمشیر وجدانی که از آن سخن می گفتید کجاست ؟ آیا کله گنده های حاکمیت که در منجلاب رانت خواری غرقند به نظر شما ساکن خیابان شهید رجائی شده اند که دیگر علیه آنها قلم فرسائی نمی کنید؟ اگر به خدا و پیغمبر اعتقاد دارید و در خیابان به دنبال غیرت میگردید آیا سزاوار است که حق طلبی ملتی غیرتمند و تظاهرات آنها را به باد انتقاد بگیرید؟ آیا عقب گرد کسانی چون شما از مواضع راستین انقلاب ، دل امام را خون نمیکند؟ آیا نمی بینید که قانون را در انتخابات علناً ماست مالی کردند؟ و آیا دیگر اعتقادی ندارید که عقل مردم در سرشان است ؟ وجدانتان را در کدام بازار مکاره ای به ثمن بخس فروخته اید؟ اگر چنین سودای پلیدی را انجام نداده اید و عمله آماتور ظلمه هم نیستید پس به قول خودتان ، واژه هایتان را به مواخذه بگیرید و طبق فرمایش امیرالمومنین (ع) از خودتان حساب بکشید قبل از آنکه از شما حساب بکشند .
ربنا تا تزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا و هبلنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب

آیت الله منتظری: اشغال سفارت آمریکا اشتباه بود

freeramsar — Wed, 04 Nov 2009 09:36:59 GMT

پاسخ های آیت الله منتظری به پنج سوال این پایگاه خبری نزدیک به اصلاح طلبان روز سه شنبه و در آستانه مراسم 13 آبان منتشر شد که مخالفان می گویند قصد دارند آن را به یک راهپیمایی ضددولتی دیگر بدل کنند.

این سوالات مساله اشغال سفارت آمریکا، رابطه ایران و آمریکا، نحوه رابطه با روسیه و چین، مذاکرات کنونی نمایندگان ایران با نمایندگان آمریکا و بحث استکبارستیزی را در بر می گیرد.

آیت الله منتظری در پاسخ به این سوال که او زمانی از اشغال سفارت آمریکا حمایت می کرده اما بعدا آن را اشتباه توصیف کرده گفت که آن اقدام هم به لحاظ عواقب و هم به لحاظ اصول بین المللی کار اشتباهی بوده است.

وی نوشت: "اشغال سفارت آمریکا در بدو پیروزی انقلاب که مورد حمایت اکثر اقشار انقلابی و مرحوم امام خمینی بود، مورد تایید این جانب نیز بود؛ ولی با آن عوارض منفى و حساسيت شديدى كه بين مردم آمريكا به‏ ‏وجود آورد كه هنوز آثار آن باقى است، معلوم شد كه كار درستى نبوده، و‏ ‏اصولا سفارت يك كشور به منزله جزئى از آن كشور است، و كشورى كه‏ ‏در حال جنگ رسمى با ما نبود اشغال سفارت آن به منزله اعلان جنگ با آن‏ ‏كشور است و كار صحيحى نمى باشد. از قرار اطلاع بعضى از جوانان انقلابى‏ ‏و متعهدى كه متصدى اين كار بودند نيز اشتباه بودن آن را قبول دارند."

این اشاره ای به گروه هایی از اصلاح طلبان است که زمانی جزو دانشجویان اشغالگر سفارت آمریکا بودند اما در دوران محمد خاتمی به نوعی از آن ابراز ندامت کردند.

اما آیت الله منتظری با اشاره به نقش آمریکا در کودتای 28 مرداد علیه دولت مصدق و هم نقش آن کشور در "همه شئون سیاسی و اقتصادی" ایران در زمان حکومت پهلوی و انسداد دارایی های ایران پس از انقلاب، عصبانیت مردم و حکومت از آمریکا را موجه دانست با این حال گفت که این نباید باعث خصومت دائمی بین دو کشور باشد.

او با اشاره به حکم آیت الله خمینی دایر بر "نهی" تجدید رابطه با آمریکا نوشت: "ولی واضح است که چنین حکمی موقتی است و برحسب شرایط سیاسی و اقتصادی تغییر می کند، و این امر در گرو آن است که این رابطه به نفع کشور بوده و از قبیل رابطه دو کشور مستقل باشد."

او در انتقاد از رابطه نسبتا گرم جمهوری اسلامی با روسیه می نویسد: "چه فرقى است‏ ‏بين روسيه و آمريكا كه به اولى بايد تا اين اندازه اعتماد نمود و بيدريغ‏ ‏مقادير هنگفتى از بيت المال را به آنان حاتم بخشى نمود، و با ديگرى حتى‏ ‏حاضر نباشيم كه مذاكره و گفتگو نماييم ؟ حتى اگر احساس كنيم كه اين‏ ‏مذاكره به نفع ملت و كشور است."

او همچنین در پاسخ به سوال مذاکره کنونی با نمایندگان آمریکا بر سر برنامه اتمی می گوید که دولت به علت بحران داخلی از موضع ضعف مذاکره می کند.

آیت الله منتظری نوشت: "واضح است كه حاكميت با بحرانى كه به دست خود بعد از آن‏ ‏انتخابات شكوهمند به وجود آورده، در مقابل دولتهاى مقتدر نمى تواند‏ ‏موضع مستحكمى داشته باشد و هر روز موضعى مخالف روز قبل اتخاذ‏ ‏مى‎كند، و اين امر در نهايت به ضرر حتمى كشور و مردم منجر خواهد شد.‏ ‏قدرت نظام با سركوب و ساكت نمودن اجبارى مردم حاصل نمى شود، بلكه‏ ‏پشتيبانى واقعى و حقيقى و آزادانه مردم است كه قدرت نظام را به وجود‏ ‏مى‎آورد."

او در این پاسخ ها به حکومت توصیه می کند با حذف "دستگاه های تفتیش عقاید" اقدام به استقرار یک نظام متکی بر "شایسته سالاری" در کشور کند.

او همچنین در پاسخ به سوالی درباره ...

اظهارات تازه موسوی و کروبی درباره قانون اساسی و جنبش اعتراضی

freeramsar — Tue, 03 Nov 2009 08:20:10 GMT

مهدی کروبی و میرحسین موسوی از چهره های ممتاز مخالفان در ایران که همواره بر پایبندی خود به قانون اساسی جمهوری اسلامی تاکید کرده اند بار دیگر تکرار کرده اند که این قانون یا نحوه اجرای آن اشکال دارد.

به گزارش سایت "کلمه" وابسته به میرحسین موسوی، او در دیداری با خانواده فیض الله عرب سرخی عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که در زندان به سر می برد گفته است: "اجرای ناقص قانون اساسی همه آنرا بی اعتبار خواهد کرد و مرجعیت آنرا به عنوان میثاق ملی و دینی از بین خواهد برد."

آقای موسوی در گذشته مکررا تاکید کرده است که دولت قانون اساسی را به میل خود تفسیر و اجرا می کند و انتقاد کرده است که بندهای مربوط به حقوق مردم در قانون اساسی - از جمله آزادی تجمعات - رعایت نمی شود.

از سوی دیگر به گزارش سایت "تغییر" پایگاه خبررسانی حزب اعتماد ملی، آقای کروبی دبیر کل این حزب گفته است: "البته همه می دانیم که قانون اساسی بی عیب و نقص نیست اما بدانید که اگر همین قانون اساسی و همه اصول آن در طول این سال ها بند به بند اجرا می شد امروز کشور با این مشکلات روبرو نبود."

بالا گرفتن بحث درباره قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ناشی از چالش هایی است که بسیاری از مخالفان با زیر سوال بردن مفهوم ولایت فقیه و شعار "استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی" در تظاهرات ضددولتی طی ماه های اخیر پیش کشیده اند.

سران جنبش اعتراضی ایران، که پس از انتخابات ریاست جمهوری که مخالفان آن را آمیخته به تقلب گسترده می دانند شکل گرفت، همواره بر پایبندی خود به قانون اساسی تاکید کرده اند و در هفته های اخیر حتی سعی کرده اند از شعارهایی که برخی مخالفان در زیر سوال بردن نظام سیاسی کشور سر می دهند فاصله بگیرند.

به گزارش سایت "تغییر" آقای کروبی روز دوشنبه در جمع اعضای ادوار تحکیم وحدت در مورد برخی از شعارها گفت: "نسل جوان باید مراقب باشد، حرف و شعار ما باید دفاع از حقوق و رای مردم باشد، ارزش های انقلاب و ارزش های جمهوری اسلامی و در درجه اول قانون اساسی شعار اصلی ما است."

اما آقای کروبی تاکید کرد که به عقیده او جمهوری اسلامی از "محتوای واقعی اش منحرف شده است" و گفت که هدف جنبش اعتراضی بازگرداندن نظام به "مسیر اصلی" است.

میرحسین موسوی نیز روز 29 مهر ماه از سر داده شدن بعضی شعارهای رادیکال توسط هواداران جنبش سبز ابراز نارضایتی کرده و گفته بود: "به نفع همه ماست شعارهایی متناسب با ظرفیت کشور طرح کنیم و از طرح شعارهای انحرافی و غیرمنطبق با وضعیت کشور بپرهیزیم."

بسیاری از مقام های حکومتی ایران در واکنش به اعتراضات اخیر، مخالفان و به خصوص اصلاح طلبان را متهم کرده اند که قصد تضعیف ولایت فقیه و اصل نظام را دارند. آنها می گویند که در جریان اعتراضات "هرکه با نظام مخالف" بود وارد صحنه شد.

اما آقای موسوی در تازه ترین اظهاراتش چنین می گوید: "کسانی که مخالف نظام بودند هیچ گاه وارد این جنبش نشدند."

او با اشاره به "فرزندان انقلاب" - اشاره به اصلاح طلبان - و همچنین "جوانانی که با نیت پاک وارد جنبش شده اند" گفت: "هیچ کدام از این دو گروه به دنبال خرابکاری نبوده و همه دنبال ساختن کشور بودند و من نمی دانم چرا کسی این موضوع را نفهمید."

اصلاح طلبان در استدلال خود علیه اتهامات حکومت دایر بر تلاش برای تضعیف نظام، بر ریشه های انقلاب سال 1357 به عنوان یک جنبش مردمی که خواستار حق حاکمیت مردم بود تاکید کرده اند.

آقای کروبی در سخنان تازه اش در راستای همین استدلال گفت: "آنچه برای ما مهم است محتوای جمهوری اسلامی است. ما بر محتوای آن تاکید داریم و می گوییم اگر امام فرمود میزان رای ملت است، منظور این بود که باید به رای مردم احترام گذاشته شود. آیا در این کلام امام حرفی از اسلام زده شد؟ چرا که اسلام مزاحمت و مخالفتی با رای مردم و اراده مردم ندارد."

در ضمن اصلاح طلبان به حکومت هشدار داده اند با بستن راه اعتراض آنها، زمینه برای نیروهای "رادیکال" که "اصل انقلاب" را قبول ندارند هموار می شود.

محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران اواسط مهر ماه ظاهرا در اشاره به بعضی از معترضان نتایج انتخابات گفته بود که در بخش هایی از جامعه "مساله جمهوری اسلامی مورد کم لطفی قرار می گیرد" و دلیل آن را این دانست که "معتقدان به جمهوری اسلامی نمی توانند در امنیت حرف خود را بزنند و در این شرایط است که کسانی لب به سخن می گشایند که به اصل نظام اعتقاد ندارند."

آقای خاتمی آن زمان از پیدا شدن "هسته های عملی" که به گفته وی نفی کننده ظرفیت های جمهوری اسلامی هستند ابراز نگرانی کرد و گفت "متاسفانه نشانه های آن را در جامعه" می بیند.

منبع:بی بی سی

دعوت از مردم برای شرکت در راهپیمایی 13 آبان

freeramsar — Mon, 02 Nov 2009 10:29:15 GMT

آیت الله صانعی: استعمار و استبداد، دو روی یک سکه اند

قدرتهای استکباری و استبدادی بدانند این ملت با پایداری خود و گرامیداشت چنین روزهایی نقشه های شوم پشت پرده و آشکاری را که بر خلاف منافع و حقوق مردم ایران کشیده شده و می شود خنثی و عقیم نموده و به خودشان باز می گردانند

آيت‌الله صانعی در آستانه روز 13 آبان و با دعوت مردم برای حضور در برنامه این روز، خاطرنشان کرد که استکبار خارجی و استبداد داخلی در دستیابی به منافع خود پرمنفع ت‌ترین راه را به دست آورده‌ است، اما قدرت‌های استکباری و استبدادی باید بدانند ملت با پایداری خود و گرامی‌داشت چنین روزهایی نقشه‌های شوم پشت پرده و آشکاری که بر خلاف منافع و حقوق مردم ایران کشیده شده و می‌شود را خنثی و عقیم نموده و به خودشان باز می‌گرداند.

متن بیانیه آیت‌الله صانعی به این شرح است:

بسمه تعالی

ملت بزرگ و فهیم ایران

روز سیزدهم آبان یادآور صفحاتی از تاريخ اين مملکت همچون تبعید امام خمینی (سلام الله علیه) در پی اعتراض به لایحه کاپیتولاسیون ، کشتار دانش آموزان بیگناه در محوطه دانشگاه تهران و مبارزه ضد استکباری دانشجویان پیرو خط امام پس از انقلاب می باشد؛ توجه به مسائل تاریخی و درس گرفتن از آن می تواند ملت ها را در مسیر پرفراز و نشیب خود راهنمایی کند.

تبعید امام خمینی (سلام الله علیه) هرچند به علت سخنرانی بر علیه کاپیتولاسیون صورت گرفت، اما دستگاه استبدادی بنابر اطلاعیه ساواک علت آن را اقدام علیه منافع ملت، امنیت، استقلال و تمامیت ارضی معرفی نمود و منافع دولت های استعماری مانع هرگونه اعتراض به این تبعید و کشتار دانش آموزان بی گناه در صحن دانشگاه تهران و نقض گسترده آزادی بیان و دفاع از حقوق ملت از سوی آنها گردید.

آنچه امروز باید مورد توجه قرار گیرد این نکته است که دیگر قدرتهای استعماری، سیاست استعماری خود را با لشکرکشی، کشورگشایی و غارت آشکار منابع سایر کشورها و دخالت مستقیم در امور آنها دنبال نمی کنند، اما این به معنای پایان دوره استعمار نیست.

بلکه شکل جدید بهره کشی از ملت ها با استفاده از شیوه های جدید، مد نظر آنان قرار گرفته و منافع ملی آن کشورها توجیه گر استعمار در شکل جدید خود گردیده است؛ هرچند آنها می کوشند که با استفاده از شگردهای نادرست و استفاده ناصحیح از واژه ها و مفاهیم مطلوب انسان ها، پرده بر اعمال خود بکشند؛ اما کیست که نداند آنان در بدست آوردن منافع خود هیچ حد و مرزی را نمی شناسند؛ و زمانی که منافع آن کشورها در میان باشد حقوق سایر ملت هاست که به مسلخ برده می شود.

بهره کشی، فصل مشترک استعمار قدیم و جدید است و حمایت قدرتهای استعماری از حکومت های مستبد، نشانگر و دلیلی دیگر بر این واقعیت است که استعمار و استبداد، دو روی یک سکه اند. حمایت دولت وقت آمریکا از کودتای 28 مرداد و تغییر مسیر تاریخی یک ملت، از خاطره مردم ایران فراموش شدنی نیست؛ پشتیبانی بی چون و چرای دولتهای استعماری از حکومت شاه در حالی که فرزندان این مرز و بوم در سیاه چال های آن رژیم زندانی، شکنجه و شهید می شدند را چگونه می توان توجیه نمود.

حمایت مستقیم و غیر مستقیم دولت های استعماری و استکباری از صدام در جنگ هشت ساله علیه ملت ایران که منجر به شهادت، مجروحیت و اسارت هزاران تن از فرزندان این مرز و بوم و وارد آمدن ميلیاردها دلار خسارت به این کشور گردید، چه معنا و مفهومی می توانست داشته باشد. حمایت آنها از دولتهای مستبد در گذشته و حال در حالی که حقوق اولیه آن ملت ها در کشورهایشان پایمال گشته، با چه هدفی صورت گرفته و می گیرد.

نمونه هایی از این دست بسیار است که شاهدی است بر اینکه هیچ گاه دولت های قدرتمند استعماری و استبدادی شرق و غرب برای جلوگیری از ظلم و ستم و رسیدن مردم به حقوق، عدالت و آزادی های فطریشان « فِطْرَتَ اللهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا » هزینه ای نپرداخته و تنها منافع ظالمانه و جائرانه آنها تعیین کننده روابط و برخوردشان با سایر کشورها خواهد بود.

آنچه می تواند استقلال کشورها مخصوصاً کشور عزیزمان را با توجه به شیوه های جدید استعمار حفظ نماید و مانع از تضییع حقوق آنان گردد؛ تنها توکل به ذات باری تعالی، « وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » هوشیاری نخبگان جامعه، آگاهی توده های مردم، آزادی بیان، وجود رسانه های آزاد و مستقل، توجه به نظر و آراء اکثریت مردم و اهداف اولیه ایجاد نظام جمهوری اسلامی است.

در جامعه ای که نخبگان آن مورد بی مهری، و دانشگاه ها و مردمش مورد حمله، هجمه و... قرار گرفته و گرفتار قید و بند شده و امکان ابراز نظر از آنها سلب می گردد و از سوی دیگر، مردمان آن جامعه نامحرم تلقی می گردند و جهل آنان در مسائل برآگاهیشان ترجیح داده می شود و رسانه های متملق و دروغ پرداز بر رسانه های مستقل ـ که چشمان بیدار جامعه اند ـ ترجیح داده شود، مطمئناً استکبار خارجی و استبداد داخلی در دستیابی به منافع خود کم هزینه ترین و پر منفعت ترین راه را به دست آورده است و هیچ گاه دولتها در رسیدن به منافع خود در پی افزایش هزینه های خود نیستند.

لکن قدرتهای استکباری و استبدادی بدانند این ملت با پایداری خود و گرامیداشت چنین روزهایی نقشه های شوم پشت پرده و آشکاری را که بر خلاف منافع و حقوق مردم ایران کشیده شده و می شود خنثی و عقیم نموده و به خودشان باز می گردانند که« وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللهُ وَاللهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ».

یوسف صانعی

قم المقدسه

88/8/10

در بیانیه شماره14

freeramsar — Sat, 31 Oct 2009 13:25:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت. رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجه‌ای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست. یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحول‌خواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سال‌ها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است …»

دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانش‌آموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانه‌ترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیره‌کننده دست می‌یابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسان‌ها تغییر کرده بود. دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمی‌شناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه ‌افتادن لازم نبود که پی‌درپی شماتت شوند.

درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام می‌خواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود. قطعا هیچ‌یک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور می‌کردند بعد از چند روز حادثه تمام می‌شود و به خانه‌هایشان باز می‌گردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگ‌تر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد می‌داند که جامعه‌ای شکل‌یافته از چوب‌های فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزه‌ای ندارد. او مردم را رهبر می‌پسندید، زیرا می‌دانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت ‌کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده می‌کرد.

آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشه‌هاست که سبز شده‌ایم، ریشه‌هایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو می‌کنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط‌آمیز داشته باشیم.

حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافه‌پرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یک‌صدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشه‌های تاریخی‌اش نفع نمی‌برد، و اگر برخی دولت‌های بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه می‌کنند. آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله می‌نشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه‌ وجود دارد برای ملت ما قناعت می‌کنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت ‌‌شویم.

این روزها هر نگاهی که به نگاهی می‌افتد از پیروزی می‌پرسد. کی به آن می‌رسیم؟ چه چیز ما را به آن می‌رساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش می‌اندازد؟ و چه چیز آن را کمال می‌بخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواسته‌ای در جامعه متولد می‌شود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولت‌ها تنها می‌توانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.

آیا ما هم می‌توانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسان‌ها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش می‌گذارند در خور نیکویی‌ها قرار می‌گیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنج‌های خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهره‌مند شده‌اند.

راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان می‌دهد که ما تا انتها بر سر خواسته‌های خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز می‌گشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز می‌کند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بین‌المللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند می‌شد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هسته‌ای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانه‌ها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمی‌کردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیت‌های هسته‌ای کشور ،که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتح‌المبین نامیده شود؟

دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشاده‌دستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط‌گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط‌های دولتمردان ایمن نشده‌ایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم‌ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.

چیزی که ما می‌توانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.

تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمی‌گذاریم و میراث‌های به جا مانده از مبارزات نسل‌های پیشین را به هیچ تقلیل نمی‌دهیم. و هر آنچه از آرمان‌ها و خواسته‌هایمان که جا بماند با زندگی‌های خود آن را به دست می‌آوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد. بخش اصلی این واقعیت زندگی‌های ماست. دستگاه ظاهری می‌تواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباس‌های تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم می‌توانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برنده‌اند؟ دستگاه ظاهری می‌تواند آنان را در دادگاه‌های نمایشی محکوم کند و نگاه مردم می‌تواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت می‌کنند؟ دستگاه ظاهری با برخوردهای توهین‌آمیز خود خانواده‌های آنان را سرافکنده و خوارشده می‌خواهد و نگاه‌های مردم آنان را در عین تلخ‌کامی‌هایی که می‌چشند سربلند می‌بیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانواده‌ها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر توانایی‌های آنان نگفته‌ایم. دستگاه ظاهری می‌تواند برای این خانواده‌ها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم می‌توانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟ دستگاه ظاهری می‌تواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند با حمایت‌‌های خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگی‌های ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا می‌بخشد. ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگی‌هایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگی‌های خود به آن جهت می‌دهیم.

بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بی‌محابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار می‌آید اگر زندگی‌های ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگی‌های واضح بود ما تنها در صورتی می‌توانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح می‌کردیم و این کار را با زندگی‌های خود انجام می‌دادیم.

البته بسیارند ملت‌هایی که این توانایی خود را به جا نمی‌آورند و ترجیح می‌دهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.

سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک می‌گویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیت‌های بلندشان آرزو می‌کنم.

میر حسین موسوی

آیت الله حسینعلی منتظری، از مراجع تقلید شیعه در قم

freeramsar — Sat, 31 Oct 2009 08:23:18 GMT

آیت الله منتظری امسال سالگرد ولادت امام رضا را جشن نگرفت

آیت الله حسینعلی منتظری، از مراجع تقلید شیعه در قم، می گوید که برای همدردی با خانواده های نخبگان ایرانی که در زندان هستند، امسال سالروز ولادت امام رضا را جشن نگرفته است.

به گزارش وبسایت رسمی آقای منتظری، او روز جمعه ۸ آبان (۳۰ اکتبر) در مراسم عمامه گذاری عده ای از طلاب گفته است: "در زمان شاه هم چون بسیاری (از مردم) مورد ظلم قرار گرفته بودند، مرحوم امام خمینی فرمودند که نیمه شعبان را جشن نگیرید".

اشاره آقای منتظری به پیامی است که آیت الله خمینی روز ۱۲ تیر سال ۱۳۵۷ از نجف صادر کرد و در آن از هوادارانش خواست که چراغانی روزهای سوم شعبان (سالروز تولد امام حسین) و نیمه شعبان (سالروز تولد امام زمان) را تحریم کنند.

آقای خمینی علت این تحریم را "سرکوب مردم" در جریان اعتراضات خیابانی توسط نیروهای حکومتی عنوان کرده بود.

اکنون آیت الله منتظری با اشاره به حوادث سال ۱۳۵۷، از اینکه افراد "متدین" و کسانی که "برای انقلاب و کشور زحمت کشیده اند"، در بازداشت به سر می برند اظهار تأسف کرده و گفته که امیدوار است این افراد هر چه زودتر آزاد شوند.

آقای منتظری برای مسئولان ایرانی هم "دیانت و درایت بیشتر" آرزو کرده است.

فرمانده سپاه پاسداران فتوا داد(لطفا کلیک کنید)

به قلم ابراهيم نبوي چی گفت؟

freeramsar — Fri, 30 Oct 2009 10:22:47 GMT

شاید مصطفی امین این مقاله را بعدها برای رهبران جمهوری اسلامی هم فرستاد تا آنها دیگر ‏اشتباهات شاه را تکرار نکنند، و اصولا همین است که جمهوری اسلامی با وجود خطاهای ‏زیادی که کرده است، هیچ وقت خطایی نمی کند که باعث سقوطش شود. ده خطای بزرگ شاه ‏چنین است:‏

اولين خطای شاه اين بود كه ميلياردها دلار صرف خريد اسلحه كرد،‌ در حالی که بلد نبود از ‏آن استفاده کند. در عوض جمهوری اسلامی بدون این که هیچ پولی برای خرید اسلحه بدهد، با ‏یک انقلاب همه آن اسلحه ها را به دست آورد و از آنها برای حفاظت از نظام استفاده کرد.

‏

دومین خطاي شاه اين بودكه مردم را فريب می داد، به آنها وعده آزادي و انتخابات آزاد ‏مي‌داد، ولی به وعده اش عمل نمی کرد. اما جمهوری اسلامی بیخودی مردم را علاف نکرد و ‏منتظر نگذاشت، نه وعده انتخابات آزاد داد و نه اجازه داد مردم به این مزخرفات فکر کنند.

‏

سومین خطاي شاه اين بودكه به اصلاحات بزرگ و ساختن کارخانه های عظیم دست ‌زد، ولي ‏هویت ايراني را فراموش كرد، شاه شلوار خارجي پای مردم می کرد و تهران پربود از ماشین ‏های آخرین سیستم. اما جمهوری اسلامی اشتباه شاه را نکرد، اولا بیخودی اجازه اصلاحات ‏بزرگ را نداد و جلوی آن را محکم گرفت، ثانیا اینقدر از هویت ایرانی دفاع کرد که همه مردم ‏روستا و شهر خودشان شلوار خارجی پای شان کردند و تهران پر شد از ماشین خارجی، بدون ‏اینکه کسی هم به آن اعتراض کند.

‏

چهارمين خطاي شاه اين بود كه او یک گروه بزرگ نسل جوان و روشنفكر را می فرستاد در ‏دانشگاه‌هاي اروپا و آمريكا درست بخوانند، آنها هم وقتی درس می خواندند و برمی گشتند به ‏ایران، دنبال عدالت و آزادی بودند. اما جمهوری اسلامی از همان اول به جوانان و ‏روشنفکرانی که خارج می رفتند گفت که بیخودی خودشان را علاف نکنند و دنبال عدالت و ‏آزادی به ایران برنگردند و اگر عدالت و آزادی می خواهند همانجا که هستند بمانند و اگر هم ‏خواستند به ایران بیایند، نهایتا برای قورمه سبزی و زعفران تشریف بیاورند.

‏

پنجمين اشتباه شاه اين بودكه نفهميد حکومت زماني ثبات پیدا می کند كه به قلب مردم کشور ‏تكيه داشته باشد. اما برخلاف حکومت احمق شاه، جمهوری اسلامی همان دو سه سال اول ‏فهمید که باید به قلب تک تک مردم تکیه داشته باشد، به همین دلیل تک تک آنها را دستگیر ‏کرد و به آنها فهماند که به قلب شان تکیه دارد و مردم هم از وقتی فهمیدند حکومت به قلب ‏شان تکیه دارد، خیال شان راحت شد.

‏

ششمین خطاي شاه اين بودكه به ايمان اسلامي ملت ایران اعتماد نداشت و فکر می کرد ملت ‏ایران مسلمان نیستند، در حالی که این ملت در انقلاب نشان دادند با تمام وجود مسلمان هستند، ‏و نشان دادند یک حکومت دینی می خواهند و آن حکومت را هم به دست آوردند. حکومت ‏دینی هم اولین چیزی که فهمید این بود که ملت ایران مسلمان هستند و باید نماز بخوانند و ‏روزه بگیرند و جهاد کنند و حجاب داشته باشند ، هرچه این مردم می گفتند بابا ما مسلمان ‏نیستیم و اصلا نماز و روزه و حجاب را بیخیال، حکومت می گفت، نخیر، ما مطمئنیم که شما ‏ملت مسلمانی هستید. حکومت چنان به مسلمان بودن ملت ایران ایمان داشت که از طریق ‏رادیو و تلویزیون و روزنامه و مجله و سپاه و بسیج دائما در حال اثبات مسلمان بودن مردم ‏ایران به خود مردم بود.

‏

هفتمين خطاي شاه اين بود كه به نیروی امنیتی خودش، یعنی ساواک، اعتقاد داشت و ساواک ‏هم دائما می گفت که مردم در آرامش بسر مي‌برند و شاه را مي‌خواهند. رژیم سابق این را ‏باور می کرد، به همین دلیل وقتی انقلاب شد اصلا باورش نمی شد که مردم انقلاب کردند، در ‏حالی که جمهوری اسلامی یک وزارت اطلاعات دارد که دائما اطلاع می دهد که معلمان هیچ ‏مشکلی ندارند جز مشکل حقوق، با این حال دادگاه معلمان را دستگیر می کند، وزارت ‏اطلاعات اعلام می کند که هیچ تشکیلاتی باقی نمانده که قصد براندازی داشته باشد، ولی ‏دادستانی ماهی ده نفر را می گیرد و به زور مجبورشان می کند اعتراف کنند که قصد ‏براندازی دارند، وزارت اطلاعات می گوید که دانشجویان اهل دشمنی با نظام نیستند، اما ‏حکومت باور نمی کند و باز هم دانشجویان را زندانی می کند.

‏

هشتمين خطاي شاه اين بود كه تصميماتش را دیر می گرفت، مثلا وقتی باید آزادی می داد ‏اینقدر آزادی نمی داد که وقتی می داد همه کشور به هم می ریخت. یا وقتی می فهمید باید ‏زندانیان را آزاد کند که دیگر فایده ای نداشت. یا وقتی حاضر می شد انتخابات آزاد برگزار کند ‏که مردم داشتند برای رفتن حکومت رفراندوم برگزار می کردند، در حالی که جمهوری ‏اسلامی همه تصمیماتش را بموقع می گیرد، سی سال است که بموقع تصمیم گرفته است آزادی ‏ندهد، سی سال است بموقع تصمیم گرفته است انتخابات آزاد برگزار نکند و بیست سال قبل ‏تصمیم اش را در مورد زندانیان سیاسی گرفت.

‏

نهمين خطاي شاه اين بود كه نمی دانست دنيا تغيير كرده است، و مردم روشنتر و با سوادتر از ‏قبل شده اند، به همین دلیل مردم ایران همیشه پنج سال از بقیه دنیا عقب بودند و حکومت ایران ‏همیشه همه چیز را پنج سال دیر به مردم می داد، در حالی که جمهوری اسلامی می داند که ‏دنیا تغییر کرده است و مردم دنیا باسوادتر از قبل شده اند، به همین دلیل اگر سی سال هم ‏بگذرد، حکومت ایران چیزهایی را که در همه جای دنیا حق طبیعی مردم است، به آنها نمی ‏دهد، البته مردم هم به جای اینکه چیزهایی که همه جای دنیا هست در ایران داشته باشند، می ‏توانند همه شان بروند به خارج و همه چیزهای خوب را در خارج به دست بیاورند.

‏

دهمین خطاي شاه اين بود كه از انقلاب افغانستان و سقوط حکومت اتیوپی درس نگرفت، در ‏حالی که جمهوری اسلامی از سقوط همه حکومت ها در ایران درس عبرت گرفت و از هر جا ‏دیگ حکومت های دیکتاتوری ترکیده بود، همان جا را لحیم کرد. اگر در برمه خانمی رهبر ‏معترضین است جمهوری اسلامی زن ها را گرفت، اگر در یونان دانشجویان به حقوق خود ‏رسیدند و در پاریس هم شورش دانشجویان دوگل را به خانه اش فرستاد، جمهوری اسلامی ‏نفس دانشجوها را گرفت اگر در لهستان کارگرانی که چشمشان ضعیف بودند شلوغ کردند در ‏ایران هم اسانلو را گرفتند و تا خورد زدند که چشم دیگرش هم کار نکند. اگر در چکسلواکی ‏قدیمی واسلاو هاول نمایشنامه نویس اعتراض ها را رهبری کرد و به ریاست رسید، جمهوری ‏اسلامی همه نمایشنامه نویس ها را سوار اتوبوس کرد و چون اتوبوس به دره نرفت دو سه ‏نفرشان را خودسرانه کشت و بقیه را فرستاد به پاریس. همین طور بگیر و برو. پس محکم بیخ ‏قضیه را گرفت که به هیچ وجه اتفاقاتی که آنجا ها افتاد، در ایران نیفتد.‏ ‏ ‏

نتیجه گیری اخلاقی: هیچ کس بیشتر از کسی که انقلاب کرده، از انقلاب نمی ترسد.

‏

نتیجه گیری پلیسی: فقط کلکسیونرها هستند که اسلحه می خرند و از آن استفاده نمی کنند.

‏

نتیجه گیری حقوقی: آزادی چیز خوبی است، آدم چیز خوب را به بقیه نمی دهد.

‏

نتیجه گیری اجتماعی: هیچ وقت به زور شلوار خارجی پای مردم نکنید، اگر این کار را کردید ‏زیرشلواریتان را می کشند سرتان.

ابراهيم نبوي

بیانیه جبهه مشارکت ایران اسلامی در محکومیت حمله به مراسم دعای کمیل و بازداشت شرکت کنندگان

freeramsar — Sat, 24 Oct 2009 08:58:00 GMT

حادثه عجیب و باور نکردنی حمله مأموران به مراسم دعای کمیل که برای ابراز همدردی با خانوادۀ اسیر سرافراز سید شهاب الدین طباطبائی،عضو شورای مرکزی جبهۀ مشارکت ایران اسلامی، برگزار می شد، فاجعه ای است که در تاریخ ایران و شاید جهان بی سابقه باشد.

از حاکمانی که ادعای دین مداری و عدالت پروری آنها گوش جهان را پر کرده است انتظار هر اقدامی می رفت جز آنکه به مراسمی عبادی و عرفانی، این گونه، حمله برند. اگر ندادن مجوز برای برگزاری مراسم ختم شهدای جنبش سبز را بتوانند به هر دلیلی توجیه کنند، معلوم نیست عاملان این فاجعه چگونه خواهند توانست لکه ننگ حملۀ مأموران مسلح و دارای نقاب و ماسک را به این مراسم محدود و خانوادگی از دامن خود بزدایند. اگر مسئولان قوه قضائیه دستور این حمله را صادر کرده باشند دیگر نمی توتن هیچ امیدی به این دستگاه و مسئولان آن برای دادخواهی داشت و ملت، باید به فکر چاره ای دیگر باشند و اگر این تهاجم نابخردانه بدون آگاهی و مجوز مسئولان دادستانی صورت گرفته باشد، علاوه بر آنکه نشان دهندۀ ضعف حکومت و ملوک الطوایفی بودن آن است، مستلزم اقدام سریع مسئولین قضایی در مورد رفع آثار و تبعات این اقدام ناشایست است.

آزادی سریع همۀ دستگیر شدگان و تحت تعقیث قرار دادن عاملان این اقدام شگفت انگیز می تواند مانع از پاره شدن آخرین رشته های اعتماد بین حکومت و مردم باشد.

جبهۀ مشارکت ایران اسلامی اطمینان می دهد که "راه سبز امید" پر رهرو است و با دستگیری چند ده تن از عزیزان ما هیچ خللی به آن وارد نخواهد شد و این اقدامات بیش از آنکه نشانۀ اقتدار باشد علامت شکست عاملان کودتاست.

جبهۀ مشارکت ایران اسلامی با تشکر از همۀ بزرگان و دلسوزانی که تا کنون خواست های مبتنی بر شرع و قانون ملت را مورد توجه قرار داده اند از مراجع تقلید که پناه مردم هستند ونیز سایرعلمای دین و نخبگان سیاسی و علمی کشور که در این برهه از زمان مسئولیت ویژه ای دارند می خواهد به این روند که از بین برندۀ اعتبار دین و نظام است واکنش نشان دهند و حداقل، عدم رضایت خود را از این گونه رفتارهای خلاف اسلام ابراز نمایند.

جبهۀ مشارکت ایران اسلامی

منبع:سایت نوروز

در دانشگاه گیلان چه گذشت؟

freeramsar — Thu, 22 Oct 2009 11:06:18 GMT

اهدای "قانون اساسی" به سردبیر روزنامه جوان

دانشگاه گیلان، همچون دیگر دانشگاه های کشور، درمدت کوتاهی که از بازگشایی دانشگاه ها می گذرد، شاهد اعتراضات گسترده دانشجویی بوده است. اعتراضاتی که منجر به صدور 70 حکم تعلیق شده است.در چنین شرایطی دانشجویان در همایش"ترورحقیقت"به سردبیر روزنامه حامی دولت کودتا،یک جلد«قانون اساسی»اهدا کردند.

همایش دو روزه "ترور حقیقت"روز دوشنبه هفته جاری به میزبانی بسیج دانشجویی دانشگاه گیلان برگزار شد. قرار بود این همایش به صورت علمی و بی طرفانه به بررسی وقایع پس از انتخابات بپردازد، اما روز اول مراسم که با پخش فیلمی به نام "ترور حقیقت" همراه بود، به درگیری بین حامیان دولت و دانشجویان طرفدار جنبش سبز منجر شد. در این مراسم هرگاه که در فیلم، صحنه هایی از اصلاح طلبان پخش می شد دانشجویان شروع به تشویق و کف زدن می کردند و در زمان پخش تصاویر افرادی چون احمد جنتی و محمود احمدی نژاد، صدای اعتراض و هو کردن دانشجویان بر می خاست.

اما اتفاقات اصلی در روزدوم همایش به وقوع پیوست. همایشی که میزبان نظام الدین موسوی،سردبیر روزنامه جوان بود.نظام‌الدین موسوی از نزدیکان علیرضا زاکانی نماینده حامی احمدی نژاد در مجلس است. آغاز همکاری موسوی با زاکانی مربوط به سال‌هایی است که زاکانی رئیس بسیج دانشجویی استان تهران بود. موسوی در آن ایام (بین سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰) مسولیت تهیه بیانیه‌های بسیج دانشجویی تهران راکه عمدتا علیه دولت محمد خاتمی بود، بر عهده داشت. نظام‌الدین موسوی به نام سید حبیب موسوی از کسانی است که روزگاری سردبیر وب سایت جهان نیوز بود و مدتی هم دبیر سرویس سیاسی خبرگزاری فارس شد. همان خبرگزاری که سید نظام مدتی دبیر بخش اخبار محرمانه آن بود. وی همچنین مدتی نیز مسولیت آموزش برخی اعضای شورای نگهبان را بر عهده داشت. او هم اکنون در بیت رهبری مشغول فعالیت است و همکاری‌هایی نیز با صدا و سیمای جمهوری اسلامی دارد. از دیگر سوابق وی می توان به همکاری او با روزنامه کیهان به عنوان خبرنگار در حوزه دانشگاه نیز اشاره کرد.

در این مراسم که یا قرائت آیاتی از سوره "منافقین" آغاز شد، نظام الدین موسوی سخنرانی خود را با تعریف و ارائه ی تاریخچه ای از انتخابات آغاز کرد. وی با بیان اینکه در جامعه دو طیف سیاسی و اجتماعی معمولا تعیین کننده انتخابات بوده اند، اظهار داشت که از ابتدای انقلاب و در انتخابات مختلف اعم از مجلس و ریاست جمهوری، در مقاطعی هرکدام از این دو طیف غالب بوده اند.

در بخش دیگری از سخنرانی، وی مدعی شد که طبق تمام نظرسنجی های قبل از انتخابات احمدی نژاد دارای رای بیشتری نسبت به بقیه کاندیداها بوده؛سخنی که با اعتراض تعداد زیادی از دانشجویان مواجه شد.

نظام الدین موسوی سپس با ادعای اینکه حامیان مهندس میر حسین موسوی بیشتر از قشر متوسط و بالا هستند؛ جمعیت این قشر را در مقایسه با طبقه ی مستضعف ومستمند، ناچیز خواند و دلیل کثرت ظاهری طیف طرفدار موسوی را در دو دلیل خلاصه کرد: اول اینکه دارای تریبون های زیادی هستند و دوم اینکه اهل جنجال هستند.( در این قسمت وی حضاری را نیز که در واکنش به سخنانش،اورا هو می کردند مورد خطاب قرار داد.)

دبیر اسبق سرویس ویژه خبرگزاری فارس در ادامه سخنان خود طرفداران احمدی نژاد را بی تریبون دانست؛ در این هنگام بود که دانشجویان شعار «ننگ ما،ننگ ما،صدا و سیمای ما» را سر دادند. عضو سابق شورای سردبیری روزنامه ایران اظهار داشت: «دروغگو کسی است که می گوید پیرو خط امام است ولی بر خلاف آن عمل میکند». در واکنش به این مطلب دانشجویان فریاد «هاله ی نور را دیده، رای ما را ندیده» و «رای ما را دزدین، دارن باهاش پز می دن» سر دادند.

نکته قابل توجه در این مراسم حضور چند دوربین فیلمبرداری در سالن و حرکت مداوم دوربین مدار بسته تالار حکمت به سوی حضار بود که با اعتراض دانشجویان همراه شد.

در ادامه این مراسم یکی از دانشجویان سئوالاتی از قبیل زیر سوال رفتن 24 سال از انقلاب به خاطر دزد خطاب کردن سران وقت این دوره توسط محمود احمدی نژاد، عدم ارائه فرصت به معترضان در صدا و سیما برای بیان دیگاه و نظرات خود ودر عین حال معترض شدن به آن ها برای مصاحبه با خبرگزاری های خارجی، تعطیلی تعداد زیادی از روزنامه ها، عدم رعایت اصل 24 در مورد آزادی مطبوعات و اصل 22 قانون اساسی در مورد مصون بودن حیثیت، جان، مال، حقوق و شغل افراد، تخلف در پخش چهره متهمان در دادگاه، عدم رعایت اصل 27 قانون اساسی در مورد آزاد بودن راهپیمایی در صورت مخل نبودن به مبانی اسلام و.. رامطرح کرد.

در پایان این دانشجو نسخه ای از قانون اساسی را به عنوان هدیه به سخنران جلسه اهدا کرد و حضار درواکنش به این حرکت او را با تشویق و شعار «دانشجوی با غیرت» بدرقه کردند.

موسوی در پاسخ به این سوالات با بیان اینکه دعوای حقوقی بر سر انتخابات است، اظهار داشت: بر اساس اصل 99 قانون اساسی نظارت بر انتخابات ریاست جمهوری بر عهده شورای نگهبان است. در این هنگام عده ای از دانشجویان پاسخ را انحرافی دانستند و خواهان پاسخ مستقیم به سوالات شدند. او همچنین دزد خطاب کردن سران وقت نظام از سوی احمدی نژاد راتکذیب کرد.

در اینجا بود که تعداد زیادی از حضار در اعتراض به روند برگزاری جلسه و اظهارات سخنران، با خواندن سرود یار دبستانی از سالن همایش خارج شدند و مسیر دانشکده انسانی تا فنی را با هم خوانی این سرود طی کردند.

با خالی شدن سالن از دانشجویان معترض، نظام الدین موسوی در میان جمعی که اکثریت آنها را دانشجویان بسیجی تشکیل می دادند تظاهرات بعد از انتخابات را غیر مسالمت آمیز دانست و گفت تظاهر کنندگان با آتش زدن اتوبوس و اموال مردم در پی اغتشاش بودند و بنابراین برای اغتشاش نمی توان مجوز صادر کرد.

سخنران همایش «ترور حقیقت» در مقابل، تعرض نیروهای نظامی و امنیتی به مردم را دفاع از خود دانست و مجروح شدن 400 نفر از مامورین نیروی انتظامی را گواهی بر این ادعا برشمرد.وی همچنین کشته شدن تعدادی را در درگیری ها امری عادی دانست که در گذشته نیز در مورد مسائل جزئی اجتماعی و قومی اتفاق افتاده است و بزرگ کردن این مساله را جنجال رسانه ای خواند. او البته مساله بازداشتگاه کهریزک را اشتباهی دانست که خود سیستم نیز آن را پذیرفته است.

در اینجا یکی دیگر از دانشجویان به طرح نظرات و سوالات خود پرداخت. این دانشجو با بیان گوشه ای از مشاهدات خود در ارتباط با ضرب و شتم شدید مردم توسط عوامل امنیتی، عدالت مورد ادعای سران کشور را زیر سوال برد. او همچنین خنده های تمسخر آمیز حضار باقی مانده در سالن را در هنگام بیان اظهاراتش زشت خواند. سید نظام الدین موسوی در پاسخ به چرایی برخوردها با اشاره به اینکه خود او چنین صحنه هایی را ندیده، مدعی شد که اگر هم اتفاق افتاده، اشتباه بوده است. او خطاهای نیروهای امنیتی را حداکثر 20 درصد دانست و برخورد نیروهای مختلف اعم از بسیج و نیروی انتظامی را خوددارانه و ملایم بر شمرد.

سایت روز